Wilt u zitten?

Vandaag was het zover. Ik stapte een drukke metro 51 in en besloot in het gang pad te gaan staan omdat het tussenstuk te vol was. Binnen 2 tellen werd ik aangetikt door een mevrouw: "Wilt u zitten". Ik wilde nog zeggen dat het wel ging maar te vergeefs. De meneer naast haar was al opgestaan.

Het gebeurd dus nog steeds, en ik hoefde niet eens mijn buik naar voren te duwen. Ben benieuwd of het bij deze ene keer blijft. Al hoop dat er de volgende keer iemand aan de gangpad kant opstaat, dat scheelt weer met mijn dikke buik voor iemand anders langs wurmen ;-)

Bijna 6 maanden...

Zaterdag ben ik alweer 6 maanden zwanger. De tijd vliegt de laatste tijd zo snel voorbij. Maanden lang dacht ik "straks als ik een dikke buik heb" of "straks als ik spruitje kan voelen bewegen". En plotseling was dat anders, straks is niet later straks is nu!

Mijn buik is inmiddels erg lastig te verstoppen. Niet dat ik dat zou willen, ik vind het juist wel goed zo, maar het zegt wel iets over de omvang. Ik krijg nog regelmatig commentaar in de trant van "wat heb jij een bescheiden buikje" maar zelf vind ik er niets bescheidens aan.

Ik voel de kleine de hele dag door als een soort van gezellige herinnering aan het zwanger zijn. Niet dat ik een idee heb van wat er daarbinnen gebeurt. Bij de pretecho vorige week was spruitje verbazingwekkend rustig. Wat kleine bewegingen met hoofd en handen en natuurlijk een reasachtige gaap. Veel meer was het niet. Had ik me net zo verheugd op het zien van de voetbaltraining... Zo klein en nu al onvoorspelbaar.

Wat voor mij wel een verassing was is de omvang van de kleine. Maarliefst 36 cm van kruin tot hiel en zeker 9 ons zwaar. Dat is geen spruitje meer. Zelfs de voeten waren ruim twee keer zo groot als bij de vorige echo. Maar goed dat verklaart die buik en die voetbaltraining natuurlijk weer.

Verder voel ik me nog steeds prima. Ok, mijn hormonen zijn af en toe merkbaar (ik heb wat moeite met sterfelijkheid), mijn trek in zoetigheid wordt steeds sterker en ik voel af en toe een steekje achter in mijn bekken. Maar klachten kan ik dat niet noemen. Dus vol goede moed door naar het laatste trimester.