Als de roze wolk is opgetrokken

De laatste dag van het jaar, een goed moment voor een kleine evaluatie van de afgelopen weken.

Na de roze wolk van de eerste week is het verbazingwekkend hoe snel het went om papa en mama te zijn. De dagelijkse verzorging heb je zo onder de knie. Nu is dat geen verassing. Maar dat je zo snel al het karakter leert kennen kwam voor mij wel als een verassing, mevrouw Malín heeft een eigen willetje en laat dat duidelijk merken. Aangezien het meestal wel duidelijk is wat ze wil hebben we geen last van onverklaarbaar huilen etc. Ze is eigenlijk een heel erg vrolijk en makkelijk (en een beetje eigenwijs) meisje.

Natuurlijk komt de volgende mijlpaal nog. Martijn moet vanaf 5 januari weer werken en dan sta ik er drie dagen per week alleen voor. Niet erg maar wel weer anders. De twee grootste 'verrassingen' die ook het moeilijkste wennen zijn volgens mij de verminderde mobiliteit en het aangepaste tempo.

Niet dat ik niet mobiel ben (nog steeds elke dag beter), maar we kunnen voorlopig niet fietsen met Malín. En hoewel het openbaar vervoer geen prettig vooruitzicht is, is het wel noodzakelijk als de afstand te groot wordt om te lopen en de auto niet handig is.

Wat het tempo betreft neem ik natuurlijk nogal snel te veel hooi op mijn vork. En dat is momenteel zowel fysiek als praktisch geen goed idee. Ik wil gewoon zo snel mogelijk doen wat ik altijd deed en vind het moeilijk om een stapje terug te doen of om hulp te vragen/accepteren. Dan weten we dus meteen waar Malín haar eigenwijze willetje vandaan heeft.

Maar terugkijkend zakt het leed van de bevalling toch redelijk snel weg en vallen de slapeloze nachten best mee. We genieten nog steeds, en die ene keer dat je even niet kan genieten is het een kwestie van kiezen op elkaar en wakker blijven.

Maar goed, hieronder een korte samenvatting van de 'wetten van Malín':

• Huilen = honger (dus geen luier en geen kou)
• Wakker worden = honger (= huilen)
• Melk is zwaar slaapverwekkend
• Liggend voeden is voor mietjes (dus als mamma 's nachts niet rechtop gaat zitten wordt er niet gegeten)
• Poep komt altijd in 3-en (dus nooit meteen de luier verschonen, maar 15 minuten wachten tot alles er uit is)
• Lange mouwen vergen een beetje oefening
• Warm water op je hoofd is heel erg lekker
• Timing is alles (helemaal als je ook nog wat voor jezelf wil doen)
• Jonge ouders functioneren best redelijk zonder slaap (al valt er best te slapen als je van 20:30 tot 10:00 in bed blijft liggen)

Prijsknaller!

Altijd prijs met...Malín!
Want wat is er leuker dan in de open lucht poepen (en plassen en dan nog een keer poepen)?

Worteltjescake bakken

In het Odin groentepakket zaten wel zes winterpenen. Wat doe je daar mee? Worteltjescake bakken! En dat is heel gezellig (Malín dacht in de draagdoek heel even aan eten, maar ging na een minuutje toch maar een dutje doen):



Zelf cake maken?

• 2 winterpenen (of 1 grote)
• 150 gr roomboter
• 150 gr suiker
• 1 zakje vanillesuiker
• 120 gr bloem
• 3 eieren
• 30 gr polenta
• half zakje bakpoeder
• 1 kopje gehakte walnoten (of zoveel als je lekker vindt)
• 1 kopje gedroogde abrokozen in stukjes (idem)
• 1 kopje rozijnen (idem)
• ca. 25 gr geraspte santen of kokos

Verwarm de oven voor op 150 °C. Klop de boter, suiker en eieren door elkaar. Voeg bloem en polenta toe en klop door elkaar. Voeg alle overige ingrediënten toe en meng goed. Schep het mengsel in een cake-vorm en bak 60 minuten op 150 °C (of tot je denkt dat het gaar is).

Oliebollen kopen

Hoera, ik ben eindelijk echt weer een beetje mobiel! Vandaag met Malín bij Martijn in draagdoek (bij mij wil ze namelijk meteen eten) naar het winkelcentrum(pje) gelopen om van het mooie weer te genieten en een oliebol te kopen. Ok, tijdens het opeten van de oliebol wilde ik wel even zitten maar dat mag.

Toch een fijn idee dat ik bijvoorbeeld zelf een boodschap kan doen. Als we elke dag blijven wandelen gaat het vast snel vooruit. Dan alleen nog met de draagdoek oefenen (zonder dat mevrouw bij mij meteen aan eten denkt) en dan kunnen we straks ook met ons twee erop uit. En als dat met die draagdoek niet lukt, dan hebben we gelukkig de kinderwagen nog. Mama ziet het helemaal zitten.

'n Blokje om

Wanneer je het goed timed is de draagdoek erg handig. Malín vermaakt zich er prima in, meestal. Als ze net wakker wordt heeft ze honger en dus geen zin in gedoe met zo'n doek. Na de maaltijd daarentegen is het een erg fijn (slaap)plekje. En lekker warm. Een uitgelezen kans voor een blokje om. Samen met Mies naar de brievenbus en via het Mendelhof terug naar huis. Voor vandaag wel even ver genoeg, maar als dat zo doorgaat kunnen we binnenkort verder van huis. Dat is wel zo fijn.

yellow lady

Na een hint van Ingrid heb ik opgezocht wat Malín Arwen in het elfs (?) betekend. Dit is wat ik heb gevonden:

malin = yellow

arwen = lady


En zo ziet dat eruit in het elfse schrift, Tengwar-annatar.

Off topic

Het is weer die tijd van het jaar! Jaarlijstje 2008:

1. Calexico – Carried to dust
2. Ellen Allien – Sool
3. M83 – Saterdays = youth
4. Mogwai – Hawk is howling
5. Lindstrøm – Where you go I go too
6. The Last shadow puppets –the age of the understatement
7. Portishead – Third
8. Sigur Rós – Með suð í eyrum við spilum endalaust
9. zZz – Running with the beast
10. Opeth - Watershed

Huiselijk tafereel

een bloggende mamma en haar dochter

Onder de douche

Vandaag is Malín een week oud (nou ja vanavond dus). Wat vliegt de tijd. Na een nacht met elke twee uur beetjes eten heeft ze vannacht gewoon in een keer 5 uur doorgeslapen en daarna nog een keer 4 uur. Vreemd hoor om weer een keer zo diep te kunnen slapen. Mama's borsten vonden het ook veel te lang duren ;-)

Daarna lekker met papa onder de doche, even wennen maar wel lekker.

de hik

Verlanglijstje

Tja... bij een geboorte hoort nu eenmaal kraamvisite, en bij kraamvisite horen nu eenmaal kraamcadeautjes. Althans, er wordt ons regelmatig gevraagd wat we willen hebben. Nu heb ik me laten vertellen dat onze smaak voor wat betreft babyspullen soms een beetje afwijkt van wat men verwacht. Reden genoeg dus voor een aantal handreikingen om de kans op succes te vergroten.

Wij mogen onszelf gelukkig prijzen. Eigenlijk hebben we namelijk helemaal niets nodig. Er zijn echter mensen op deze wereld waarbij dat anders is. Lijkt het je wat om daar wat aan te doen? Kijk dan eens op de site van Novib en geef bijvoorbeeld schoolboeken, een groentetuin of een opleiding tot vroedvrouw cadeau.

Geef je liever iets waar wij zelf wat aan hebben? Dan hieronder een paar suggesties:

• Kies je voor speelgoed? Dan graag van hout of stof en dus liever geen plastic.
  
• Vind je het leuk om kleertjes uit te zoeken? Dan graag in maat 62 of groter (dat kunnen we over een paar weken/maanden goed gebruiken, let dus een beetje op het seizoen). We houden het meest van eenvoudige, comfortabele en stoere babymode in felle kleuren en zonder teksten erop (en geen pastelkleuren, capuchons, nijntje of hello kitty-prints). Kijk voor inspiratie bijvoorbeeld naar limobasics, rainbowbabies en goodmoodkids (al hebben Hema en H&M ook veel leuke dingen hoor!).


• Boekjes zijn ook altijd goed (je kunt er immers niet vroeg genoeg mee beginnen)
  
• Wat lekkers is natuurlijk ook nooit weg (lekker sap, pure chocolade, gebak, mango's etc). Moeders moet natuurlijk weer op krachten komen.

Kijk maar!

Bevallen is vreselijk, maar het resultaat mag er zijn

Afgelopen zondagavond (7 dec) is in het Onze Lieve Vrouwe Ziekenhuis in Amsterdam onze dochter Malin Arwen Vieleers geboren (je spreekt het uit als Malien en ze woog bij de geboorte 3065 gram). Voor de liefhebbers en de nieuwsgierigen hieronder een poging om het bevallingsverhaal op te schrijven. Als er gekke dingen in de tekst staan had de kleine waarschijnlijk even mijn aandacht nodig:

Ik was zondag opgenomen voor gel zodat ze maandag konden inleiden met weeenopwekkers. Na het inbrengen van de gel gebeurde er weinig. Beetje harde buiken maar niets bijzonders. Van 15:30 tot 16:45 heb ik nog met mijn (schoon)ouders beneden in de hal zitten kletsen. Ik had wat vervelende harde buiken, meer niet. Dat hoorde bij de gel en betekende niets zei de verpleegster.

Om 17 uur ging ik timen en kwamen ze elke 3 minuten. Ik twijfelde nog of het weeen waren. Om 18 uur wist ik het zeker en was het ook niet grappig meer. De wee duurde net zolang als de pauze, als er een echte pauze was. Het werd steeds pijnlijker en ik wist niet goed waar ik het zoeken moest, ademen hielp niets, alles maakte het erger. Ik besloot al snel dat pijnstilling GEEN luxe zou zijn. Ik kon alleen knijpen in de railing van het bed. Om 19 uur CTG en ook daar duidelijk weeen (goh verassing) en met de baby ging het goed.

Ik werd van de afdeling naar de verloskamers overgebracht (weeen in rolstoel zijn vreselijk). Daar wachten op arts voor controle (het is spitsuur dus dat duurt even). Men vraagt of het de hele tijd al zo heftig is, zijn het echt natuurlijke weeen? JA! Dan verandert er iets in de weeen en er gaat een golf door mijn buik. Ik kan nog net het woord persdrang uitbrengen. Martijn drukt op de 'noodknop', de verpleegster/ verloskundige/ gyneacoloog is er al snel (weer even niet meer wie). Ze constateren om 21 uur bijna volledige ontsluiting! Ik trek het nauwelijks. Er is gewoon geen pauze genoeg. Voor pijnstilling is helaas geen tijd meer.

Om 22:06 wordt in een wee zowel het lijfje als het hoofd geboren. Wel met knip want de harttonen zijn dan zo lanzaam dat het zelfs mij opvalt. Ze is blauw maar trekt al snel bij.

Dan de placenta. Hier gaat het minder. Geen weeen meer en de navelstreng breekt als ze proberen om daaraan de placenta eruit te trekken (Wat was dat? Haal je hand daar weg!). Terwijl ze de operatiekamer in orde brengen om het onder narcose te doen en me te hechten kan ik heerlijk met Malin tutten en haar aanleggen. Ze blijft op papa's borst liggen en na 30 minuten ben ik terug en kan ze weer aan de borst. Het klinkt veel vervelender dan het is, ik had er geen moeite mee.

Na een paar uur met ons drie op de verloskamer vind de verloskundige dat er te veel unine in mijn blaas achter blijft. Daarnaast is mijn temperatuur een halve graad te hoog. Of ik het erg vind om tot de ochtend te blijven (van half zes 's nachts tot half elf 's ochtends). Geen probleem, dan kan Martijn nog even thuis slapen en morgen met de auto terugkomen.

De eerste dag was erg slapjes. Nu ben ik goed aan het opknappen en ik heb weinig last van de hechtingen, maar fietsen...nog even niet.

En hoe gaat het nu verder met Malin? Ze is over het algemeen erg tevreden. En zit nu alweer boven haar geboortegewicht (vanochtend alweer 3100 gram). Dat zal wel van die liters merk komen die ze drinkt. Mama doet goede dienst als Klara de melkkoe. Ook de nachten vallen mee. Lekker naast mama in bed, even eten en doorslapen. Knus hoor.

Geboren

Lieve mensen,

Gisteravond om zes over tien is Malín Arwen geboren! Mamma, dochter en pappa maken het goed. Na een nachtje in het ziekenhuis zijn we sinds vannochtend weer thuis.
Later meer :-)

De laatste buikfoto's

Morgen beginnen we met het 'wegpesten' van spruitje. Dat klinkt misschien overdreven maar zo voelt het wel een beetje. De kleine zit nog lekker en wij gaan daar verandering in brengen. Nou ja wij... met hulp van het ziekenhuis wel te verstaan.

De spanning neemt in elk geval toe. Het zou zomaar kunnen dat we morgen met z'n tweeën van huis gaan en maandag of diensdag met z'n drietjes weer thuiskomen.

Iedereen vraagt me deze dagen of ik zenuwachtig ben of er tegenop zie. Het antwoord is momenteel nog nee. Ik zie er naar uit om de kleine straks te kunnen zien. Helaas is die bevalling de enige manier om dat te bereiken. Het zal best zwaar zijn,maar ik ben niet de eerste en niet de laatste. Het zal wel goed komen, ik heb er weinig invloed op en ga ervan uit dat moeder natuur het goed geregeld heeft (en mocht dat tegenvallen dan is er altijd nog de medische wetenschap).

Maar goed vandaag was dus het uitgelezen moment voor de laatste plaatjes van de buik, in al haar glorie (ahum).

Uiterlijk dinsdag

Aangezien spruit nog steeds in mijn buik verblijft zijn we vandaag met 40 weken en 4 dagen nogmaals voor controle in het ziekenhuis geweest. Het goede nieuws is dat dit de laatste controle was.

Op het hartfilmpje van spruit waren geen gekke dingen te zien en mijn bloeddruk blijft voorbeeldig. Inwendig is er echter weinig veranderd ten opzichte van vorige week. Nog steeds een zachte, maar niet geheel verstreken, baarmoedermond met maar 1 cm ontsluiting. Wederom heeft de verloskunidge gestript (zeg maar gerust de boel losgewroet). Deze keer zonder lachen en in mijn hand bijten.

Wanneer de bevalling niet spontaan inzet moeten we ons zondag om 10 uur melden bij de verloskamers. Alwaar na een inwendig onderzoek bepaald wordt of 'primen' (verder laten verstrijken van de baarmoedermond met behulp van prostaglandine gel) noodzakelijk is (primen, strippen ik lijk wel een doe het zelf project). Wanneer dat zo is wordt ik opgenomen en krijg ik zondag gel en wordt ik maandag ingeleid. Als er geen gel noodzakelijk is sturen ze ons weer naar huis en kunnen we maandag terugkomen om ingeleid te worden.

Das een heel verhaal maar het komt er dus gewoon op neer dat spruit uiterlijk dinsdag buiten de buik te bewonderen zal zijn! Eindelijk een zekerder alternatief voor 'misschien morgen'. En die paar dagen, die kunnen er ook nog wel bij (al zou het natuurlijk niet verkeerd zijn als het toch nog vanzelf gebeurd). Ik bedoel, alles is klaar. Ik heb zelfs de enveloppen voor de kaartjes al geschreven. En leuke dingen doen klinkt leuk maar lopen en fietsen gaat steeds minder soepel. Met een rondje naar de supermarkt ben ik al ruim drie kwartier zoet. Het is tijd, de hoogste tijd!