"Nee bah, niet in je mond"

Ik zou nog wat schrijven over onze vakantie. Eigenlijk zegt de titel het al. Malín stopt graaag dingen in haar mond, en gras is natuurlijk reuze interessant (en dode bladeren, stokjes, bloemetjes etc). We hebben dus heel goed op moeten letten. Niet dat het zo erg is als ze gras in haar mond stopt, maar toen ze een groot stuk van een blad zuring had afgescheurd (dat is best stevig blad) is ze daar bijna in gestikt. Maar eind goed al goed.

We zaten trouwens uiteindelijk in Boyl, zuid Friesland op een prettige kleine camping. We hebben heerlijk gewandeld in het Drents-Friese Wold en ons echt wel vermaakt. Het was alleen een beetje jammer van het weer, maar dat is het risico wat je loop met vakantie in NL.

Malín vond de tent trouwens geweldig leuk. Muren waar je tegenaan kunt stuiteren, matjes waar je overheen kunt rollen, ouders waarje overheen kunt klimmen. Wat wil je nog meer? Ze heeft ook met veel verwondering gekeken naar de koeien en paarden die we onderweg tegenkwamen. Vooral het paard van de camping vond ze geweldig interessant. Maar het allermooist waren wel de schommels en de andere kindjes in de speeltuin.

Terugkijkend kunnen we zeggen dat we wel echt een vakantiegevoel hebben maar dat het dus wat vermoeiend was. Vooral ook omdat ze in het natte gras niet echt kon kruipen. Maar we hebben nu lekker nog wat tijd thuis en dat is ook fijn. Vandaag bijvoorbeeld lekker gelunched in het park. Wij brood met aardbeien en Malín een halve perzik. Heerlijk!

Staan !?!

Malín kroop vanmiddag naar de kast. Ze zit wel vaker aan de apparatuur op de onderste plank (mag eigenlijk niet, maar goed). Kijk ik even niet heeft ze zich aan de bovenste tweede plak opgetrokken en staat ze! Ik moest er wel snel naar toe om haar vast te pakken anders zou ze om kukelen, maar ze stond wel!

Eeks! Waarom gaat het zo snel? Ik was net aan dat kruipen/tijgeren gewend.

Enne... we zijn dus terug van vakantie. Was leuk maar vermoeiend. Morgen of zo tik ik wel een verhaaltje. Er staan in ieder geval al foto's van het kamperen op Picasa.

Of toch niet?

De billen zijn weer mooi roze (gisteren al) en er is nog geen tand in zicht. Dus... vals alarm.

Tanden op komst?

Sinds gistermiddag heeft Lientje knalrode billen. Zouden er dan nu toch echt tanden op komst zijn? Dat dachten we al eerder maar toen bleek het vals alarm. Voorlopig maar vaak verschonen en in haar blote kont laten spelen dan zien we wel of er iets doorkomt.

Alsof het tandenleed al niet erg genoeg is, is mevrouw ook weer het slachtoffer geworden van een chagrijnige kat (nijntje, who else). Gelukkig maar een kleine schram. Wellicht begrijpt ze nu beter dan een hand vol haar grijpen geen aardige begroeting is.

Ook op het doekenfront is het onrustig. Er zijn twee reisdoeken in huis die komende week doorgaan naar andere forumleden. De ene is een gewone doek (maar wel heel mooi) de andere is een Chunei. Het lijkt nog het meest op een vestje met een kind erin. Heel makkelijk in gebruik en draagt heerlijk. Alleen Martijn wil er niet mee dragen... zeurpiet ;-)

Niet echt charmante foto's maar het geeft een idee toch?

Haar geluiden klinken trouwens ook steeds meer als praten. Een beetje nanjanja, nehnehneh, bawawa enzo. Heel erg grappig. Het blijft echt verrassend hoe snel de ontwikkelingen gaan.

Tijgerend

op onderzoek uit