Speelgoed met een smaakje

We waren echt van plan om de 6 maanden alleen borstvoeding vol te maken en pas daarna te beginnen met de introductie van vast voedsel. Maar ze wilde de appel van Martijn zo graag hebben dat we haar eergisteren spontaan in de stoel gezet hebben met een stuk appel. Ondanks dat het een zure Granny Smith was vond ze het helemaal geweldig. Niet dat ze iets binnen gekregen heeft. Het stuk appel heeft de strijd redelijk ongeschonden doorstaan, maar ze heeft toch wat sap naar binnen gesabbeld.

Geschilde appel is trouwens wel behoorlijk glibberig. Als het pakken en in haar mond stoppen niet wilde lukken werd ze gefrustreerd en boos. Erg grappig. En het leverde natuurlijk mooie plaatjes op.

En ja dat is dus een groot stuk appel. Vraag je je af waarom we haar niet 'gewoon' een prakje of potje geven? Nou omdat dat dus niet nodig is. Meer info over deze manier van bijvoeding (rapley-methode of baby-led-weaning) vind je bijvoorbeeld op borstvoeding.com.

We weten nu dat ze aardappel niets vind, paksoi daarentegen smaakt prima en mango, banaan en paprika ook. En met de borstvoeding gaan we gewoon door hoor, todat we er allebei genoeg van hebben. En dat is voorlopig nog niet aan de orde.

En omdat ik het zo l;euk vind hier nog wat foto spam van de maatijden van vandaag:

Help er zit banaan in mijn mond!

Gelukkig het is er alweer uit

En we gaan weer vrolijk verder!

Lekker paprika!

Tja en die laatste heeft natuurlijk niets met eten te maken. Dit jurkje hebben opa en oma uit voor haar meegenomen uit Rome. Weer eens wat anders dat joggingbroekjes.

In het bos

Vandaag zijn we naar de geitenboerdeij geweest. Met Leo, de doek-op-reis, van Mijanou d'r forum-vrienden. Malín vond vooral al die mensen interessant. Maar geiten die dichtbij genoeg kwamen om als levend wezen herkend te worden, leverde toch een mooie schaterlach op van Malín. Geen foto's van de boerderij zelf, maar we zullen er vaker komen en vast foto's maken. Wel wat andere foto's:

Niet in het bos maar op het balkon. Maar omdat het zo'n leuke foto is mag het:

Ze rolt!

Gisteren gebeurde het. Ze lag in haar blote kont op het speelkleed in de kamer. Ze rolde op haar zij. Het speeltje wat ze wilde pakken lag net iets buiten haar bereik. Ze strekt haar arm zover mogelijk uit uit oom het te pakken en... rolt door naar haar buik! Alsof dat nog niet goed genoeg was keek ze me aan met zo'n lach van "kijk mij eens". En het is niet bij een keer gebleven. Ze heeft gisterenmiddag en avond wel 4 keer omgerolt en vandaag ook nog een heel aantal keer. Ze kan het echt. Wij zijn trots!

Ik heb daar geen foto van maar wel van het tafereel in de huiskamer toen ik maandag thuiskwam uit mijn werk.

Ardennen

We zijn alweer langer thuis dan we weg geweest zijn. Maar goed...vorig weekend waren we dus in de Ardennen met onze vriendjes en vriendinnetjes. Erg gezellig. Ook leuk om te zien dat Malín gewoon mee kan wandelen (lang leve de draagdoek). Of de vriendjes en vriendinnetjes in die paar dagen tureluurs werden van ons gepraat over Malín... tja wie zal het zeggen?

Na een paar dagen extreem slecht slapen, voor ons op de slechte bergische matrassen, voor Malín omdat ze wakker bleef worden en op haar zij wilde liggen wat ze in slaapzak niet zo goed kan, zijn we thuis weer een beetje tot rust gekomen. Gisternacht heeft ze zowaar weer een 'normale' nacht gehad (0:30 / 3:30 / 6:30). Nu maar hopen dat ze dat vanacht weer doet. Of misschien slaapt ze wel een nachtje door ter ere van moederdag :-)

Gisteren trouwens ook voor het eerst een avondje uit met ons tweeën, naar Lucky Fonz III in Paradiso. Vreemd maar wel lekker (en dat geld voor Lucky zowel als het samen weg zijn).





En alleen die laatste foto is in de Ardennen gemaakt... Malín wil ook ijs.