Vertrokken...

Bijna vergeten... maar we hebben dit blog inmiddels verlaten en gaan verder op http://vieleers.net. Dus mocht je het nog niet weten, dan weet je het nu.

Lekker knutselen

Nee Malín niet. Maar papa en mama zijn lekker aan het knutselen met blog.vieleers.net. Heerlijk!

Ik vermoed dat we over niet al te lang deze site verlaten en definief over gaan naar ons eigen domein. Als je wil kun je al een kijkje nemen, wees alleen niet verbaasd als het er plotseling weer heel anders uit ziet.

Een weekje aan de kust

Vandaag terug van een weekje Callantsoog met mijn ouders. Ze zouden eigenlijk en weekje met Malín weggaan maar wij ouders mochten ook mee. Gelukkig maar want de vriezer was lang niet groot genoeg voor een weekvoorraad melk (als ik het al bij elkaar zou kunnen kolven). En daarbij is ze nog een beetje klein voor een week zonder papa en mama. Eigenlijk vind ik één nacht zelfs al te veel. Dus met z'n allen gezellig in een minihuisje vlak achter de duinen op een steenworp afstand van de opgang naar het strand. Malín is net als haar vader een echte strandliefhebber. De eerste dagen was het erg mooi weer en hebben ze samen op het strand gespeeld. Het is wel opletten want ze steekt rustig een hand zoute blubber in haar mond. Maar ze geniet er duidelijk van. De volgende dagen begon ze al zodra ze het strand zag te stuiteren in de doek.

En in zo'n week gaat alles nog sneller. In plaats van het tijgeren kruipt ze nu zoals het hoort, ook op een gladde ondergrond. Ze kan zwaaien en zwaait nu dus naar alles en niets (behalve wanneer er een vreemde naar haar zwaait). Ze loopt langs de tafel en heeft ontdekt dat ze kan eten zonder het eten in haar handen los te laten (zie foto). We hebben ook veel lol gehad met haar nee schudden. Ja schudden kan ze nog niet dus zodra ze je ja of nee ziet schudden gaat ze driftig nee schudden. Het enig nadeeltje is dat ze nu wel een beetje eenkennig begint te worden (lees: het is niet leuk als mama wegloopt). Maar bij oma op de rug op het stand wandelen is dan wel weer prima.

Hier alvast wat foto's, wie weet volgen er nog meer.

De keuring...

Afgelopen woensdag is Malín weer 'goedgekeurd' bij het consultatiebureau. Na het belachelijke verhaal van de arts van vorige keer was ik blij dat de verpleegkundige net iets meer pro borstvoeding is.

Malín is inmiddels 9315 gram en 73 cm, weet ik meteen waar ik de spierpijn in mijn rug vandaan heb. Ze is gewoon loodzwaar! De wasbare luiers vielen meteen op, ik was de eerste in jaren die ze met wasbaar zag. En dan ook nog steeds borstvoeding. Goed hoor!

De curves zien er perfect uit. Ze blijft het +1 lijntjevolgen. Mijn borstvoedings kindje groeit als een flessekind. Als ik haar gegevens in de borstvoedingscurve invul groeit ze er bijna van af ;-)

Maar ik houd het idee dat het eten van brood iets overgewaardeerd word. Of ik dan wel eerst bijvoeding gaf en dan borst. Nee, dat ga ik pas na 9 mnd doen. Nu eerst borst en dan vast. Ja maar... Toen maar gezegd dat ik me echt niet druk maak over haar eten, ze heeft echt lol in haar eten en dat is het belangrijkste. Haar poep wordt ook al steeds vaster. De verpleegkundige keek er wel van op dat het Malín zo gek is op tomaat.

Ik heb in ieder geval aangegeven dat ik niet blij was met het vorige consult (waar de arts me doodleuk vertelde dat ik die voedingen niet aan zo'n baby kon overlaten omdat die er een potje van maakt etc). Ik voed op verzoek en daar is niets mis mee. Ze gaf aan dat het voornaamste is dat ze drie hoofd voedingsmomenten heeft. Waarop ik antwoordde dat ze ontbijt, lunch en diner mee eet en dat dat dus wel goed zit, daarnaast drinkt ze regelmatig. Daar nam ze genoegen mee. Ze gaf ook aan dat als de nachten me teveel werden dat ik er dan zoals ze het zei "wat tijd in moest steken". Ik vond dat in ieder geval een nette opmerking. Niets over laten huilen en alleen als ik dat nodig vond. En dat vind ik het dus niet.

Kortom, ze hebben het weer een beetje goedgemaakt al verwacht ik nog steeds geen goede adviezen te krijgen. Ik vraag me steeds vaker af hoe we als mensheid zover gekomen zijn als we zo ontzettend weinig weten over borstvoeding.

Vallen en opstaan

Dat opgroeien gepaard gaat met vallen en opstaan wist ik natuurlijk al langer. Maar dat het zo letterlijk opgaat had ik me niet gerealiseerd. Ja natuurlijk weet ik dat kinderen vallen als ze leren lopen of fietsen. Maar dat het bij leren zitten al zo zou zijn. Niet dat Lientje het bij leren zitten houdt. Nee... staan is veel leuker.

Maar in haar hele leven (al die 8 maanden) was ze nog nooit gevallen. Wel een keer een krab van de kat maar nooit echt. De afgelopen week is ze wel een keer of drie onderuit gegaan. De eerste keer was het meest dramatisch (nou ja). Ze zat op het gras en viel recht achteruit met haar hoofd op de grond. Ze huilde vreselijk en werd boos toen we haar probeerde te troosten.

Ze klimt continu op de onderste plank van de kast, en er dan weer uit zodat ze op haar knieen zit en trekt zich dan aan de bovenste plank op tot staan (wiebel, wiebel). Ik vind er niets aan, het is maar eng. Je kan geen moment weglopen omdat ze dan weer wat verzint, en straks valt ze.

Soms zie je haar puzzelen. Hoe kom ik van hier naar daar? Maar ze wordt met het uur handiger. Ik hoop maar dat ze snel handig genoeg wordt dat ze niet meer valt (of gewoon lekker blijft kruipen maar dat zit er niet in denk ik).

Ik ben nu al niet goed in loslaten... dat wordt wat als ze een tiener is.

Ik ben trouwens benieuwd hoe vannacht gaat. Ze slaapt al sinds 18:30 en dat is zeker twee uur eerder dan normaal. Gaan we daar spijt van krijgen? Ik merk het wel. Het is best lekker weer eens zo'n avond met ons twee. Maandag moet ik weer werken en is het gedaan met de 'rust'.