Een weekje aan de kust

Vandaag terug van een weekje Callantsoog met mijn ouders. Ze zouden eigenlijk en weekje met Malín weggaan maar wij ouders mochten ook mee. Gelukkig maar want de vriezer was lang niet groot genoeg voor een weekvoorraad melk (als ik het al bij elkaar zou kunnen kolven). En daarbij is ze nog een beetje klein voor een week zonder papa en mama. Eigenlijk vind ik één nacht zelfs al te veel. Dus met z'n allen gezellig in een minihuisje vlak achter de duinen op een steenworp afstand van de opgang naar het strand. Malín is net als haar vader een echte strandliefhebber. De eerste dagen was het erg mooi weer en hebben ze samen op het strand gespeeld. Het is wel opletten want ze steekt rustig een hand zoute blubber in haar mond. Maar ze geniet er duidelijk van. De volgende dagen begon ze al zodra ze het strand zag te stuiteren in de doek.

En in zo'n week gaat alles nog sneller. In plaats van het tijgeren kruipt ze nu zoals het hoort, ook op een gladde ondergrond. Ze kan zwaaien en zwaait nu dus naar alles en niets (behalve wanneer er een vreemde naar haar zwaait). Ze loopt langs de tafel en heeft ontdekt dat ze kan eten zonder het eten in haar handen los te laten (zie foto). We hebben ook veel lol gehad met haar nee schudden. Ja schudden kan ze nog niet dus zodra ze je ja of nee ziet schudden gaat ze driftig nee schudden. Het enig nadeeltje is dat ze nu wel een beetje eenkennig begint te worden (lees: het is niet leuk als mama wegloopt). Maar bij oma op de rug op het stand wandelen is dan wel weer prima.

Hier alvast wat foto's, wie weet volgen er nog meer.