De laatste buikfoto's

Morgen beginnen we met het 'wegpesten' van spruitje. Dat klinkt misschien overdreven maar zo voelt het wel een beetje. De kleine zit nog lekker en wij gaan daar verandering in brengen. Nou ja wij... met hulp van het ziekenhuis wel te verstaan.

De spanning neemt in elk geval toe. Het zou zomaar kunnen dat we morgen met z'n tweeën van huis gaan en maandag of diensdag met z'n drietjes weer thuiskomen.

Iedereen vraagt me deze dagen of ik zenuwachtig ben of er tegenop zie. Het antwoord is momenteel nog nee. Ik zie er naar uit om de kleine straks te kunnen zien. Helaas is die bevalling de enige manier om dat te bereiken. Het zal best zwaar zijn,maar ik ben niet de eerste en niet de laatste. Het zal wel goed komen, ik heb er weinig invloed op en ga ervan uit dat moeder natuur het goed geregeld heeft (en mocht dat tegenvallen dan is er altijd nog de medische wetenschap).

Maar goed vandaag was dus het uitgelezen moment voor de laatste plaatjes van de buik, in al haar glorie (ahum).