De tijd gaat snel. Heel snel. Toen ik net zwanger was vroeg ik me af hoe ik dat wachten vol moest houden. Die negen maanden leken eindeloos. Nu na 3,5 maand lijkt de tijd in een stroomversnelling te zitten.
Over drie weken ga ik naar Rock Werchter, een week daarna gaan we twee weken naar Engeland (of ergens anders heen). Als we terugkomen is het al bijna augustus. Dan gaat het nieuwe intranet live op het werk (spannend) en begint het nieuwe collegejaar al bijna. En dan... nog anderhalve maand werken... oh nee minder want ik ga nog een weekje naar Italië... voor mijn zwangerschaps verlof begint. Veel te snel dus.
Wat me ook opvalt is dat je bij zwanger zijn altijd meteen aan dikke buiken denkt. Maar dat die buik in het begin helemaal niet dik is vergeet je dan. Alleen het wachten op het dikker worden, dat gaat niet zo snel. Alhoewel, ik ben al lang niet meer de enige die het kan zien (al hangt dat heel erg af van wat ik aantrek).
Maar goed, ik voel me prima en alles gaat ook prima. Ik zie de toekomst vol vertrouwen tegemoet. En die bevalling? Daar denk ik gewoon nog even niet aan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten