Dan heb je verlof en denk je dat je je in alle rust kunt gaan voorbereiden op een bevalling (wat toch echt wel heel bijzonder is) en dan... blijft de kleine in stuitligging liggen. Voor de leken onder ons dat betekent dus verkeerd om met het hoofd boven in plaats van onder.
Afgelopen woensdag werd per echo gecontroleerd hoe spruit nu precies lag. Verrassing, precies zoals ik dacht dus. Maar wat ook bleek is dat het onschuldige 'tussenwandje' bovenin mijn baarmoeder inmiddels niet zo onschuldig meer is. Aangezien dat schotje precies naast het hoofd van de kleine zit is dit de reden dat spruit niet zelf kan omdraaien (ik vermoed zelfs dat het verwoede duwen wat ik vaak voel toch echt draaipogingen zijn die stuklopen op het tussenwandje). Bij de pretecho was het wandje nog klein en zat het niet in de weg. Inmiddels is de baarmoeder opgerekt en staat er wat meer spanning op.
Vanwege deze aanwijsbare reden wilde de verloskundige zelf niet proberen om spruit een handje in de juiste richting te duwen. Dat moest overgelaten worden aan de experts. En dus hebben we dinsdagochtend een afspraak in het ziekenhuis waarbij men waarschijnlijk gaat proberen om onze spruit ondersteboven te krijgen. Al is er ook kans dat ze een echo maken en besluiten dat het onbegonnen werk is.
Als het lukt komen we weer in het standaard scenario terecht, als het niet lukt ligt er een stuitbevalling of zelfs een keizersnede in het verschiet. Voorlopig zijn alle opties nog open.
Hieronder in ieder geval een plaatje van de boosdoener (het tussenwandje niet de spruit) met 16 weken toen het nog niet opgerekt was en dus ook nog niet zo in de weg zat. Inmiddels zit de kleine rechtop met het hoofd aan de ene kant van de wand en de voeten aan de andere kant en is het veel moeilijker om er een duidelijk plaatje van te maken:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten