Tijdens de afspraak in het ziekenhuis afgelopen woensdag werd duidelijk dat spruit echt niet gedraaid kon worden. Aan ons de keuze hoe we willen bevallen: vaginaal of keizersnede. Raar om daarover na te moeten denken.
Met een geplande keizersnede kun je de verjaardag kiezen, je hebt weinig risico voor het kind maar een des te langer genezingsproces voor de moeder (ik dus). Ook is er meer kans op complicaties bij een volgende zwangerschap. Niet dat we nu al broertjes of zusjes op de verlanglijst hebben staan maar toch.
Bij een stuitbevalling is er voor de moeder geen verhoogd risico en voor het kind wat meer kans op een verblijf in de couveuse. Onderzoek toont op de langere termijn geen verschillen in kinderen die met een keizersnede of gewoon geboren zijn. Natuurlijk is het wel anders als een gewone bevalling. Ze houden je erg goed in de gaten en bij de minste twijfel wordt het alsnog een keizersnede. De kans daarop is ongeveer 50 %.
Maar goed... Om nu bij voorbaat al voor een zware buikoperatie te kiezen gaat ons wat ver. Daarbij zouden we het erg fijn vinden als spruit zelf aangeeft dat het tijd is om naar buiten te komen. Dus eerst maar eens kijken hoe het via de gewone weg gaat. Dat betekent dat het een vaginale stuitbevalling wordt met 50% kans op een keizersnede.
Ik maak me er maar niet druk over, ik heb er toch geen invloed op. Voorlopig maakt de kleine het prima, en voel ik me nog steeds goed. Al moet ik nu spruit verder is ingedaald wel veel vaker plassen (joepie).
Tot slot maar even de omschrijving van het blog aangepast. Voorlopig lijkt dit me meer van toepassing. Het onderwerp 'baby' blijft vast nog wel even in beeld.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten